Рвуся з скуры, з усіх сухажылін,
Каб праскочыць, пасьпець да пары!
Аблажылі мяне! Аблажылі!
Гоняць весела на нумары!

Там з-за елак шчабечуць двухстволкі.
Паляўнічы хаваецца ў цень.
Там ваўкі сьнегам коўзкім паўзь ёлкі
Скачуць, быццам жывая мішэнь...

Там паляваньне на ваўкоў! Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...

Не на роўных гуляюць з ваўкамі
Лесьнікі, ды рука не дрыжыць.
Абцягнуўшы нам волю флажкамі,
Б’юць надзейна! А хочацца жыць!

Воўк ня можа парушыць традыцый,
Бо ў дзяцінстве сьляпым шчанюкі-
Ваўчаняты, мы ссалі ваўчыцу
І ўсмакталі: ня лезь за флажкі!

Там паляваньне на ваўкоў! Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...

Ногі хуткія, моцныя скулы!
Дык чаму ж мы, зь якой мы тугі
Зацкавана імчымся пад кулі,
Не спрабуючы праз ланцугі?

Воўк ня можа супроць выхаваньня!
Вось канчаецца час мой ужо!
Той, якому я ахвяраваны,
Усьміхнуўся, узьняўшы ружжо...

Там паляваньне на ваўкоў! Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...

Досыць мне паслухмянасьці! - Ходу
За флажкі! Прага волі мацней!
Толькі ззаду я чуў з асалодай
Крыкі зьдзіўленых мною людзей.

Рвуся з скуры, з усіх сухажылін!..
Не! Мы сёньня ня тыя ваўкі!
Аблажылі мяне! Аблажылі!..
Ды ні з чым засталіся стралкі!

Там паляваньне на ваўкоў! Там паляваньне!
Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў!
Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня!
На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў...