Ён ня ўдаўся ні званьнем, ні ростам.
Не за славай, не ў багацьце
На свой незвычайны манер
Крочыў ён па жыцьці над памостам
Па канаце, па канаце,
Нацягнутым, як нерв.

Паглядзіце! Вось ён без страхоўкі ідзе!
Ледзь правейшы нахіл - упадзе! прападзе!
Ледзь лявей - паратунку і там не знайсьці!
Але, мабыць, яму вельмі ж трэба прайсьці
Чатыры з гэтакіх чварцін!

Прамяні яго з кроку зьбівалі
І калолі, быццам лаўры...
Труба разраўлася, як дзьве!..
Крыкі «брава!» яго аглушалі.
А літаўры, а літаўры -
Што молатам па галаве!

Паглядзіце - вось ён без страхоўкі ідзе!
Ледзь правейшы нахіл - упадзе! прападзе!
Ледзь лявей - паратунку і там не знайсьці!
Ды цяпер яму ўжо засталося прайсьці
Тры чвэрці шляху па жыцьці!

Ах, як страшна, як сьмела, як міла!..
Бой са сьмерцю!.. Тры мінуты!..
Задраўшы ў чаканьні насы,
З крэслаў залы глядзелі тужліва
Ліліпуты, ліліпуты -
Здавалася хлопцу з высі.

Паглядзіце - вось ён без страхоўкі ідзе!
Ледзь правейшы нахіл - упадзе! прападзе!
Ледзь лявей - паратунку і там не знайсьці!
Толькі ж - гляньце! - яму застаецца прайсьці
Дзьве чвэрці шляху па жыцьці!

Ён сьмяяўся над славаю тленнай,
Ды хацеў быць толькі першым -
Такога спрабуй утабань!
Ён па дроце ішоў над арэнай,
Як па нэрвах, і па нэрвах
Дробатам біў барабан!

Паглядзіце - вось ён без страхоўкі ідзе!
Ледзь управа нахіл - упадзе! прападзе!
Ледзь улева - ратунку і там не знайсьці!
Ды замрыце! - яму застаецца прайсьці
Адну чвэрць шляху па жыцьці!

Закрычаў дрэсіроўшчык, пантэры
Клалі лапы на насілкі...
Суровы прысуд - дзе ўзяць слоў!..
Быў ён зь верай ці, можа, бязь веры,
Ды ў апілкі, у апілкі
Праліў ён і прыкрасьць, і кроў!..

Але сёньня другі без страхоўкі ідзе.
Тонкі шнур пад нагой - упадзе! прападзе!
Правы, левы нахіл - і душы не знайсьці!
Ды чамусьці яму надта ж трэба прайсьці
Чатыры з гэтакіх чварцін!