Сёньня ноч для мяне за законам.
Я пішу - па начах болей тэм.
І накручваю дыск тэлефона,
Набіраю вечнае нуль сем.

Добры дзень, дзяўчыначка! Як завуць вас? - Тома!
Семдзесят другая! Найхутчэй, душа мая!..
Быць ня можа! Паўтарыце! Я ж кажу вам - дома!..
Вось ужо зьвязаліся! Вітаю, гэта я!..

Сёньня ноч для мяне за законам.
Я ня сплю, я крычу «Пажывей!..»
Ну чаму мне ў крэдыт, па талёнах
Прапануюць каханых людзей?!

Мілая, слухайце! Семдзесят другая!
Не магу чакаць я, ды і стрэлкі ўсё стаяць!..
Лешаму ўсе лініі - я заўтра вылятаю!..
Вось ужо на сувязі... Вітаю, гэта я!..

Тэлефон для мяне - як ікона!
Тэлефонная кніга - трыпціх!
Стала тэлефаністка мадоннай,
Скараціўшы адлегласьць на міг.

Зорачка, мілая! Ну не разлучайце ж!
Вы цяпер анёл мой! - Не сыходзьце ж з алтара!
Самае важнае шчэ будзе, - спагадайце ж!..
Вось ужо на сувязі!.. Вітаю, гэта я!..

Што, пашкоджаньне дзесьці на дроце?
Што, зь ячэйкай дыёд загуляў?
Мне пляваць! - пачакаю. Я згодзен
Пачынаць кожны вечар з нуля.

 
 
 
 

 
 
 
 

Дзеўчына, мілая! Зноў жа я, Тома!
Нешта за пісьмовым не сядзіцца мне сталом...
Так, мяне!.. Вядома ж, я!.. Ну зразумела ж, дома!..
Выклікаю... Гаварыце... Гэта я! Чалом!..