Ik heb mijn ellende gedragen. Over de ijs, over de voorjaarsijs. De ijs brak af - de ziel scheurde af En ging als een steen onder water. Maar ellende al was die zwaar toch bleef hangen aan de scherpe randen. En sinds die dag zoekt ellende mij op. overal in de wereld. Geruchten gaan met haar er mee gepaard met de leugens en roddels. En dat ik nog niet dood ben gegaan. wisten alleen maar de kale wilg en de kwartels. Wie heeft dan van ze aan mijn heer doorverteld. Ze verklikten mij door het kwebbelen. Door de drift was hij zichzelf niet. Dat hij rende mij achterna. En ellende samen met roddels hem volgde. Hij heeft mij bereikt, ingehaald Omarmde en tilde mij op van de grond af. Mijn ellende zat naast hem in de zadel te grijnzen. Hij kon niet blijven hij had slechts een dagje Maar ellende bleef nog eeuwig hangen.
Marianna Travinskaia. Vertaling, 2019