საძმო საფლავებს ჯვრებს არ ადგამენ და არც ქვრივების ისმის ქვითინი; აქ მარადიულ ცეცხლს აანთებენ და ყვავილების მოაქვთ გვირგვინი. წინათ აქ მიწა ყალყზე დგებოდა, ახლა ისვენებს გრანიტის მკერდში. აქ ცალკე არვინ მოიხსენება, ყველა სვე-ბედი შერწყმულა ერთში. ჭვრეტ ცეცხლმოდებულ ვეება ტანკებს და გადაბუგულ ქოხებს მჭმუნვარეს; ჭვრეტ აალებულ სმოლენსკს, რაიხსტაგს, ჯარისკაცის გულს, ცეცხლზე მცხუნვარეს. საძმო საფლავზე ცრემლს არ აფრქვევენ, აქ მოდის ხალხი სულით მამაცი; საძმო საფლავზე ჯვრებს არ ადგამენ, მაგრამ არის კი შვება ამაში?!
თინა შიოშვილმა. თარგმანი, 2005