Kiu diris:"Forbrulis prosperí, ne plu ĝermos jam semoj printempe"? Kiu diris, ke mortis la terí? Ne, ĝi nur eksilentis portempe. Hia terí ĉiam restos patriní - kiel maron elSerpi ne eblas. Ĝi ne mortis en cindra ruiní, nia terí pro la plago funebras. Vunde faŭkas obusa kraterí, kaj tranĉeoj al tranĉoj identas. Foraudiĝis la nervoj de lí terí, kaj neteran suferon ĝi sentas. Por murdistoj - jen nia edifí: resti kripla la terí ne konsentos! Kiu diris:"Finiĝis la viví, kaj eterne la tero silentos"? Ne, tra ĝemoj sonoras al ni nia terí el la vundoj sen limo. Ja la terí estas nia animí, kaj per botí ne treteblas animo. Kiu diris, ke mortis la terí? Ne! Ĝi nur eksilentis portempe.
© Nikolai Lozgaĉev. Tradukis, 1984