Ĉi tie alarme pepadas birdarí, Kaj tremas la branĉoj abiaj. Vi vivas en la ensorĉita arbarí, Fermita por ĉiuj aliaj. Ŝanceliĝu padusoj en venta obstiní, Pluve falu siringa floraro, - Tutegale de tie forprenos mi vin En la helan kastelon ĉe maro. Malicaj sorĉistoj por longa jarmilí Vin ŝlosis de mi en ĉi rondo. Kaj vi opinias, ke tiu azilí Pli belas, ol ajno en mondo. Do, forestu sur herbí roso ĉe noktofiní, Kaj kun nuboj la luní malamiku, - Tutegale de tie forprenos mi vin Al palací, kie ŝalmoj muziku. En kiu do jarí, kiu tago kaj horí Al mi vi singarde alvenos? De tie surbrake mi portos vin for, Al lokí netrovebla forprenos. Mi vin ŝtelos, se vin ne timigas la ŝtelí, - Ĉu prolí penoj mi vin ne meritas? Do, konsentu almenaŭ al tenda mielí, Se lí kastelí kaj palací okupitas.
© Marina Miĉurina. Tradukis, 1989
© Pavel Mojxajev. Performance, 2011